Ik ben opgelucht wanneer we voorbij Parijs vliegen. Het einde komt in zicht. Vandaag ben ik om 03h opgestaan om naar Fuerteventura te vliegen en de terugvlucht duurt lang. De Eiffeltoren met de ring van Parijs eromheen, lijkt van hierboven op een zonnewijzer. Ik kan me voorstellen dat daar beneden al veel mensen op een terrasje vertoeven. De gedachte aan een heerlijke cappuccino doet me beseffen dat ik zelf ook wat cafeïne kan gebruiken voor de landing! De paar overgebleven wolken lijken al even vermoeid als ikzelf.
– That cloud is blowing
out her last breath into an
ocean of thin air –
De copiloot is iets aan het eten, de luchtverkeersleiding zwijgt. Mijn koptelefoon met ruisonderdrukking zorgt ervoor dat het voor even hemels stil wordt. Het omgevingsgeluid wordt door de koptelefoon gedetecteerd en die maakt automatisch een identieke, gespiegelde geluidsgolf aan. Geluid en tegengeluid heffen mekaar op en dus lijkt het stil. Kon dat maar altijd en overal zo zijn – ook zonder koptelefoon!
– Muisstil zweefvliegtuig
maakt lawaai van sleepvliegtuig
weer goed. Yin en yang –
Een haibun is een vorm van Japanse dichtkunst waarbij proza en poëzie met elkaar verweven worden. De haiku roept een bijpassend gevoel op of vormt een subtiele brug tussen verschillende stukken proza.
Carolien Libbrecht 